Cantus GregorianusΗχογραφήσεις και παρτιτούρες Γρηγοριανού μέλους

Lauda Sion

Σεκουέντσα Τρόπος VII Εορτή του Παναχράντου Μυστηρίου (Πέμπτη μετά την πρώτη Κυριακή μετά την Πεντηκοστή)

Παρτιτούρα του Lauda Sion

Παρτιτούρα · Lauda Sion

100 %Αρχική εικόνα

Μεγεθύνετε και έπειτα μετακινήστε την παρτιτούρα οριζόντια και κατακόρυφα.

Lauda, Sion, Salvatórem, lauda ducem et pastórem in hymnis et cánticis. Quantum potes, tantum aude : quia maior omni laude, nec laudáre súffícis. Laudis thema speciális, panis vivus et vitális hódie propónitur. Quem in sacræ mensa cenæ turbæ fratrum duodénæ datum non ambígitur. Sit laus plena, sit sonóra, sit iucúnda, sit decóra mentis iubilátio. Dies enim sollémnis agitur, in qua mensæ prima recólitur huius institútio. In hac mensa novi Regis, novum Pascha novæ legis Phase vetus términat. Vetustátem nóvitas, umbram fugat véritas, noctem lux elíminat. Quod in cœna Christus gessit, faciéndum hoc expréssit in sui memóriam. Docti sacris institútis, panem, vinum in salútis consecrámus hóstiam. Dogma datur Christiánis, quod in carnem transit panis et vinum in sánguinem. Quod non capis, quod non vides, animosa fírmat fides, præter rerum órdinem. Sub divérsis speciébus, signis tantum, et non rebus, latent res exímiæ. Caro cibus, sanguis potus : manet tamen Christus totus sub utráque spécie. A suménte non concísus, non confráctus, non divísus : ínteger accípitur. Sumit unus, sumunt mille : quantum isti, tantum ille : nec sumptus consúmitur. Sumunt boni, sumunt mali sorte tamen inæquáli, vitæ vel intéritus. Mors est malis, vita bonis : vide, paris sumptiónis quam sit dispar éxitus. Fracto demum sacraménto, ne vacílles, sed meménto, tantum esse sub fragménto, quantum toto tégitur. Nulla rei fit scissúra : signi tantum fit fractúra : qua nec status nec statúra signáti minúitur. Ecce panis Angelórum, factus cibus viatórum : vere panis filiórum, non mitténdus cánibus. In figúris præsignátur, cum Isaac immolátur : agnus paschæ deputátur : datur manna pátribus. Bone pastor, panis vere, Iesu, nostri miserére : tu nos pasce, nos tuére : tu nos bona fac vidére in terra vivéntium. Tu, qui cuncta scis et vales : qui nos pascis hic mortáles : tuos ibi commensáles, coherédes et sodáles fac sanctórum cívium. Amen. Allelúia

Δοξολόγησε, Σιών, τον Σωτήρα· δοξολόγησε τον οδηγό και ποιμένα με ύμνους και άσματα. Τόλμησε όσο μπορείς· γιατί είναι ανώτερος από κάθε έπαινο και δεν αρκείς για να τον δοξολογήσεις.

Ως ιδιαίτερο θέμα επαίνου προτείνεται σήμερα ο άρτος ο ζωντανός, που δίνει ζωή· αυτός που είναι βέβαιο ότι δόθηκε στο τραπέζι του ιερού δείπνου στην ομάδα των δώδεκα αδελφών. Πλήρης ας είναι ο έπαινος· εύηχη, χαρούμενη και κόσμια ας είναι η αγαλλίαση του νου. Γιατί γιορτάζεται η επίσημη ημέρα κατά την οποία μνημονεύεται η πρώτη σύσταση αυτού του τραπεζιού.

Σε αυτό το τραπέζι του νέου Βασιλιά, το νέο Πάσχα του νέου νόμου θέτει τέλος στο παλαιό Πάσχα. Το νέο αντικαθιστά το παλαιό, η αλήθεια διώχνει τη σκιά, το φως εξαφανίζει τη νύχτα. Αυτό που έκανε ο Χριστός στο δείπνο όρισε να γίνεται στη δική του ανάμνηση. Διδαγμένοι από τις ιερές εντολές, καθαγιάζουμε τον άρτο και τον οίνο ως θυσία σωτηρίας.

Στους χριστιανούς παραδίδεται η διδασκαλία ότι ο άρτος μεταβάλλεται σε σάρκα και ο οίνος σε αίμα. Αυτό που δεν καταλαβαίνεις και δεν βλέπεις το βεβαιώνει η θαρραλέα πίστη, πέρα από τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Κάτω από διαφορετικές μορφές, που είναι μόνο σημεία και όχι η ίδια η πραγματικότητα, κρύβονται υπέρτατα πράγματα. Η σάρκα είναι τροφή και το αίμα ποτό· ωστόσο ο Χριστός παραμένει ολόκληρος κάτω από καθεμία από τις δύο μορφές.

Εκείνος που τον λαμβάνει ούτε τον τεμαχίζει ούτε τον συντρίβει ούτε τον διαιρεί· τον λαμβάνει ακέραιο. Τον λαμβάνει ένας, τον λαμβάνουν χίλιοι· όσο λαμβάνουν αυτοί, τόσο λαμβάνει κι εκείνος· και, ενώ λαμβάνεται, δεν εξαντλείται. Τον λαμβάνουν οι καλοί, τον λαμβάνουν οι κακοί, με διαφορετική όμως μοίρα: ζωή ή όλεθρο. Θάνατος για τους κακούς, ζωή για τους καλούς· δες πόσο διαφορετική είναι η κατάληξη της ίδιας λήψης.

Κι όταν πια τεμαχίζεται το μυστήριο, μην αμφιβάλλεις, αλλά θυμήσου ότι κάτω από το τεμάχιο υπάρχει τόσο όσο καλύπτεται από το σύνολο. Δεν διαιρείται η ίδια η πραγματικότητα· μόνο το σημείο τεμαχίζεται, και αυτό δεν μειώνει ούτε την υπόσταση ούτε το μέγεθος εκείνου που σημαίνεται.

Να ο άρτος των αγγέλων, που έγινε τροφή των οδοιπόρων· αληθινός άρτος των παιδιών, που δεν πρέπει να πετιέται στα σκυλιά. Προεικονίζεται με τύπους: όταν προσφέρεται για θυσία ο Ισαάκ, όταν ορίζεται ο πασχαλινός αμνός, όταν δίνεται το μάννα στους πατέρες.

Καλέ ποιμένα, αληθινέ άρτε, Ιησού, ελέησέ μας· εσύ θρέψε μας, προστάτεψέ μας· κάνε μας να δούμε τα αγαθά στη γη των ζωντανών. Εσύ που τα πάντα γνωρίζεις και μπορείς, που εδώ τρέφεις εμάς τους θνητούς, κάνε μας εκεί συνδαιτυμόνες σου, συγκληρονόμους και συντρόφους των αγίων πολιτών. Αμήν. Αλληλούια.

Δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη — χρειάζεται έλεγχο

Αποστολή με email
Εμφάνιση συνδέσμουΑπόκρυψη συνδέσμου