Improperium

Impropérium exspectávit cor meum et misériam : et sustínui, qui simul mecum contristarétur, et non fuit : consolántem me quæsívi, et non invéni : et dedérunt in escam meam fel, et in siti mea potavérunt me acéto.
Mi corazón esperaba castigo y miseria: Y esperé al que se afligiera conmigo, y no estaba; Busqué a uno que me consolara, y no encontré a ninguno: Y me dieron agal por comida, y por mi sed me dieron vinagre para beber.
Generada por IA — pendiente de revisión
Enviar por correo electrónico
