Qui habitat

Qui hábitat in adjutório Altíssimi, * in protectióne Dei cæli commorábitur. ℣. Dicet Dómino: Suscéptor meus es, † et refúgium meum, * Deus meus: sperábo in eum. ℣. Quóniam ipse liberávit me de láqueo venántium, * et a verbo áspero. ℣. Scápulis suis obumbrábit tibi, * et sub pennis ejus sperábis. ℣. Scuto circúmdabit te véritas ejus: * non timébis a timóre noctúrno. ℣. A sagítta volánte per diem, † a negótio perambulánte in ténebris, * a ruína et dæmónio meridiáno. ℣. Cadent a látere tuo mille, † et decem míllia a dextris tuis: * tibi autem non appropinquábit. ℣. Quóniam Ángelis suis mandávit de te, * ut custódiant te in ómnibus viis tuis. ℣. In mánibus portábunt te, * ne unquam offéndas ad lápidem pedem tuum. ℣. Super áspidem et basilíscum ambulábis, * et conculcábis leónem et dracónem. ℣. Quóniam in me sperávit, † liberábo eum: * prótegam eum, quóniam cognóvit nomen meum. ℣. Invocábit me, et ego exáudiam eum: * cum ipso sum in tribulatióne. ℣. Erípiam eum, et glorificábo eum: † longitúdine diérum adimplébo eum, * et osténdam illi salutáre meum.
